Ingezonden teksten rondom stilte

Je van geest verlaten lichaam.
Je mooie- sierlijke handen-
als ontzielde vlinders-
Op het witte laken.

Zo stil-ziet de dood eruit.
Zo leeg-en toch zo volledig.
Lig je daar-net gestorven.
Nog maar net vervlogen-
Naar het laatste huis van de vrede.

Kom thuis-
In de oorsprong van het al.
Wees volkomen-
Maak de cirkel rond.

En als je weer heel bent-
Dans dan -door het hemelse licht.
Dans dan- door de poorten-
Van jouw Jeruzalem.

Je van geest verlaten lichaam.
Je mooie- sierlijke handen-
als ontzielde vlinders-
Op het witte laken.

Zo stil-ziet de dood eruit.
Zo leeg-en toch zo volledig.
Lig je daar-net gestorven.
Nog maar net vervlogen-
Naar het laatste huis van de vrede.

Kom thuis-
In de oorsprong van het al.
Wees volkomen-
Maak de cirkel rond.

En als je weer heel bent-
Dans dan -door het hemelse licht.
Dans dan- door de poorten-
Van jouw Jeruzalem.

De laatste keer-dat ik je zag-
woonde de hemel- al in je ogen.
Je was al half op weg-
Op je laatste reis-
Naar dat verre land- van morgen.

Als een vogel-
Die wegvliegt over het grote water-
Door het glanzende licht-
van de ondergaande zon.
Over de bergen en dalen-
Naar de bron van eeuwig leven.

Ik wens je vrede.
Ik wens je vlinders- bloemen en regenbogen.
Want de laatste keer dat ik je zag-
Was er ondanks je moegestreden lichaam-
Nog altijd-die stille glimlach.
En dat - heeft me diep bewogen.

De stilte is voor mij..mijn gedachtengang eindigen in een nieuw begin

Stilte, waarin ik mij koester-
als in een pas ontwaakte droom.
Je bent zo oneindig in je volheid-
en zo onbegrijpelijk volkomen.
Eens droomde ik van gouden kusten-
onder een andere horizon.
Maar sinds ik stilte ken-
ontmoet ik dagelijks haar schittering -
onder mijn eigen zon.

Stilte heeft haar eigen identiteit.
Zij is als een zachte bries,
als het ontvangen van de dageraad,
als het loslaten in het avondrood
en,
nog is zij meer!
Zij is oorzaak van alles wat is
en van allen die zijn.
Zij is oorzaak van leven en het gaan in de dood;
ontvangt zo weer alles
en allen in haar goddelijke Schoot.

Stilte is als een open venster naar de eigen wezensgrond.
Inkeer en in de grond verzinken is een weg naar zelfkennis.

Stilte is als een open venster naar Het Eeuwige Zijn.
Opgaan in haar wezen zuivert lichaam, hart en geest.

Stilte is als een open venster naar wijsheid.
Geworteld in haar geeft het juiste zwijgen en spreken.

Stilte is als een open venster naar leegte;
Leegte die geen leegte, maar volheid van leven is.

Stilte is als een open venster naar de Ene.
Een geworden doet leven naar diens wezensaard;
Zuivere liefde stroomt nu in en ook weer uit.
Achter haar tekent zich een spoor van vreugde en geluk.

Mensen om me heen
en
toch alleen,
met niemand samen...
zoekend in de levensstroom
en
dan beamen:...
ik ben niet alleen.
Ik ben Al-één.
Ik ben samen,...
één.

stilte is het het geluid van je ziel

stilte is alleen zijn, stilte is moeilijk, moeilijk om het te verslaan, want stilte is geen vriend, stilte spreekt niet, maar eenmaal als je de stilte verslaat, heb je vrienden, vrienden voor het leven.

stilte,
is eenzaam en alleen zijn
niemand om je heen
met niemand kunnen praten
iedereen die langs je heen kijkt.
waarom zou je denken dat je vrienden hebt als ze je afbreken?
je beste vriend is de stilte, waar je alles aan kwijt kunt zonder een jaloerse of kwade opmerking.
maar toch, je bent alleen in de stilte, ze maakt je op den duur kapot

Heb je ooit eens dat gevoel..
Die stilte om je heen!
Het sluit je in,als een cheeta die een springbok besluipt.
En voor je het weet, is er geen weg meer terug naar het geluk.
Maar dan,komt er een hand te hulp geschoten, reikend naar jouw hand!
Een hand vol met liefde, de liefde die je er terug uithelpt!
..De Stilte.

als het is stil is,
hoor je geen geluid
kan je een speld horen valen
kan je verdrinken in je gedachten,
als het stil is kan je
...
SLAPEN

Stilte is begrijpen, wanneer mensen elkaar goed kennen.
Geen woorden nodig.
stilte is een wereldtaal,
ze zingt in het diepste van onze ziel,
onweerstaanbaar...

Wie door de stilte is geraakt,
haar ook werkelijk heeft gesmaakt,
heeft zijn oorsprong teruggevonden.

Wie haar is ingegaan,
heeft zichzelf hervonden
en heeft daarbij ontdekt;
door zichzelf aan niets te binden,
wordt men met al verbonden.

Stilte

Er is geen geluid
van mensen om me heen.
Ook de wind
heeft zich te ruste gelegd.
Slechts een eenzame vogel
maakt zijn aanwezigheid kenbaar
en
zingt een avondlied.

Ook van binnen is alles verstild.
Ik beluister mijn innerlijke stem
en
hoor het kloppen van mijn hart.
Ik houd mijn adem in
om nog dieper te verstaan
de taal van binnenin;
het is de glimlach van mijn wezen,
van mijn zijn,
de taal van in den beginne,
die spreekt van eeuwigheid
en
van beminnen.
en
van geluk en zaligheid.

Stilte,
zwijgen,
zwijgend spreken,
onhoorbaar
en
toch verstaanbaar
in luisterend
naar binnen gaan.
Gevoeld,
begrepen
in kennen
en
in weten
hoe voort te gaan.

Stilte,
wat is stilte?

Wil je aardig voor me wezen?
Je mag al m'n versjes lezen,
mijn album met een wens verrijken maar geef hem snel terug.
Zonder ezeloren terug

Stilte zingt het lied van de liefde
op het ritme van het Al.
In lichaam, hart en geest vibreren haar tonen;
het is de goddelijke Adem die blaast op de hemelse fluit;
ze zingt het lied van het leven,
dat leegte vervult en volheid schenkt.
En, voor wie dit lied geheel verstaat,
is eenzaamheid niet meer gekend.

Stilte is de taal van de Kosmische Ziel.
Stilte is de drager van zuiverheid.
Stilte zingt het eeuwige lied van de liefde.
Stilte bergt eeuwigheid in zich.
Stilte is het huis van wezenlijke vrede.
Stilte is de kiemplaats voor liefde en mededogen.
Stilte spreekt waarheid en wijsheid.
Stilte woont in het hart van elke mens.

De wijze mens heeft een verstilde geest,
spreekt vanuit een zuiver hart enkel als er iets te zeggen is.

The light he gave
and will give always

"Dans nos obscurités, allume le feu qui ne s'étains jamais, qui ne s'étains jamais

Dans nos obscurités, allume le feu qui ne s'étains jamais, qui ne s'étains jamais"

Zicht op zee, Tienduizend gedreven boeien.
Ik, onderwater getrokken door verwijzing.
Een nieuw schip, niets daarin op volle zee.
Rustig varend, die wel, die niet.
Het leven boeit nog wel, maar ze vangen niets.

Voor mensen die in het zelfde zitten.
Mijn Man heeft kanker en gaat langzaam bij mij
vandaan, maar ondanks dit zou ik graag willen
dat mensen die echt van iemand houden die persoon
los kunnen laten hoe moeilijk het is.
Dit kan alleen uit ware liefde gebeuren,
Hierbij wens ik een ieder heel veel liefde en
sterkte toe.

hallo, hoor je me! ik ben hier. Je ziet me en toch zie je me niet, je hoort me en toch hoor je me niet. HALLO ,IK HEB JE NODIG, WIST JE DAT???? Ik heb soms honger, pijn en verdriet, zie je dat niet ????? Vreemde omgeving, gezicht, stem ...paniek! Ik word dikwijls misbegrepen, en soms helemaal niet. HALLO IK HEB JE NODIG WIST JE DAT?? Open je oren, je ogen, je hart. Zie je me? Hoor je me? Ik heb je nodig wist je dat?

Een kus een aai door je haar, dat tederende gebaar
is liefde echt waar.
Het verliezen van een dierbare wie het ook is,
kopen kan je het niet,
dan blijf je achter met veel verdriet.

Je moet er mee leren leven,
maar dat is gemakkelijk gezegd.
Dat duurt jaren voor dat de wond een beetje is gehecht,
en als je denkt er een beetje bovenop te zijn,
zijn er weer dagen met herinneringen vervuld van Pijn.

Weinigen die dit begrijpen zullen
dat je hart met smart is gevuld,
alleen zij die het kennen en verder leven
met geduld.
Van buiten ziet men het niet,
maar hun hart is gevuld vol
VERDRIET.

Liefde word helaas niet altijd gewaardeerd,
daarom van mijn kant veel geleerd.
Het geschrijf heeft niets om het lijf.
telkens denk je he! het hoofd is vrij,en dan komt er weer iets bij.
Waar ben ik mee bezig,het heeft geen zin er zitten leugens tussen in.
Zo kan het leven gaan, elkander niet meer verstaan,
daarom laat mij maar gaan.
houden van je kind blijft realiteit tot in aller
eeuwigheid.

Echte liefde kunnen wij elkander schenken,
neen door ons eigenwijze denken kunnen wij niets schenken. Met een woordje fout gezegd komen wij fataal terecht, dit duurt nu al tijden lang, en te lang maakt me bang. Hoe moet het nu verder gaan?
het gaat steeds verder bij mij vandaan.
Het is over en was een mooie tijd, alles wat ik liefhad ben ik kwijt. Met beklemmend gevoel weten ze wat ik bedoel. Laat haar maar zwoegen en zweten,
dan zal zij het weten. Jouw Liefde moet ik niet,
dat doet me denken aan verdriet en dat wens ik niet.

Jammer dat het zo moet gaan en wij elkander niet verstaan.
een woordje fout gebracht, dat is weer een slapeloze nacht.
met peinzen, piekeren en dromen zal je hier niet uitkomen.
Als je dochter is getrouwd met de man waar zij van houd, ben je blij voor je kind omdat zij de man van haar dromen bemind, geef ook de ruimte voor mij, dan ben ik ook vrolijk en blij
en kunnen we veel delen zij aan zij.
Jouw keuze is geaccepteerd, alleen word het door jouw man niet getolereerd.
Jammer voor dit misverstand, nu staan wij lijdzaam aan de kant,
Blijf blij tezaam daar kan ik mee leven, om langzaam terug te gaan en mijmeren over wat we samen eens hebben gedaan.

er woont een clowntje in mijn hart heel klein
maar heel apart dat kan dansen en springen
lachen en zingen heb je verdriet en moet je wenen
dan mag je het wel even lenen

Laat mij zijn op een plek van stilte
met onder mij de koele tederheid van de aarde
en op mijn huid de streling van een warme zomerdag
ver weg van lawaai en zinderend leven
zwevend als de leeuwerik hoog in de lucht
eindelijk terugkerend in mijzelf.

In de stilte hoor je zoveel meer.

Het is de kunst om in je leven met het leven te jongleren, dat jong te leren is een kunst op zich.
Je over te geven aan het leven is de grootste drijfveer en kracht om dat te doen.

Op onze weg komen wij veel stenen tegen,
Wij pakken ze op
bewonderen ze,
en leggen ze bij onze verzameling,

En zie jij ook de bloemen?

In stilte
wordt de diepte geraakt
...pijnlijk ...
...maar dan wordt het pas echt stil

Als je mijn naam zegt, ben ik weg.
Wie ben ik?

-de stilte-

Bespiegeling, info en actie tegen het culturele klimaat van steeds verder oprukkende lawaaivervuiling, met name door luidsprekers, in de openbare ruimte, de media en binnen de persoonlijke levenssfeer. Een aangekoppelde pagina is groeiende met adressen, en direct bruikbare briefteksten, over veel voorkomende geluidsvervuilingsproblemen.
www.wimheins.nl, klik op Stilte.

Alles

Alles bij de Hand

Alles in je Leven

Alles in de Hand

Alles in je Leven

Alles voor jou en mij

Alles voor iedereen

Alles heel belangrijk in je leven

Alles hebben zoals Geluk, Liefde en Kracht

Dit is alles wat je nodig hebt in je Leven

------

Een kaars:

Een kaars straalt Licht en warmte uit en is stil en maakt nooit een geluid.

Een kaars geeft je energie en kracht en dit geeft je veel macht voor in het dagelijks leven

Symbool van licht, Liefde, warmte en kracht

Voor de avond of voor de nacht

Liefe Kaars, ik brand je elke dag weer

Laat nooit je vlam doven

Blijf iedere dag stralen als een ster

Blijf stralen als een maan in de nacht

Zorg voor vreugd en lichtpracht

---

Stilte:

Gevoel van Rust

Gevoel van vrede

Gevoel van aanwezigheid

Gevoel van onderdanigheid

Gevoel van emoties

Gevoel voor alleen zijn

Gevoel van: alleen met je eigen IK

Positief voor mens en dier

Gevoel van meditatie

Gevoel van acceptatie

In stilte genieten van meditatie en rust

In Stilte Kracht ontvangen van Boven

In stilte communiceren met je Engelbewaarder

In stilte ... leven in stilte ... rood is de kleur voor pracht

die uit Stilte ontstaat

Robbe
elke dag wordt er aan u gedacht.
elke week wordt er over u gepraat
elke maand word er geweend
vandaag is je verjaardag
morgen je afscheid

Je mama en papa missen u
Je broer en je zus missen u
Je grote familie mist u
vrienden van je ouders missen u ook

Twee jaar vandaag
geluk
twee jaar morgen
verdriet

robbe,lieve jongen
we missen u

Als ik zeggen kon wat ik voelde,
met woorden schilderen kon.
Dan schilderde ik, zoals Hij het bedoelde
in stralend licht zoals de zon.

Het leven zou vloeien uit mijn penselen,
zoals het is; donker en soms licht.
En de kleuren die we delen,
vormen samen Zijn gezicht.

De liefde zou het doek doen kleuren,
van lachen, door tranen heen,
van vriendschap en wat op kan beuren,
en het gevoel..ik ben nooit alleen.

Zo zal de gever van het leven,
in alles naast je staan.
Hij heeft mij je als vriend gegeven,
die in liefde met je mee zal gaan.

Op mijn doek krijgen alle kleuren krachten,
krijgt licht en donker, elk zijn doel.
Gaan contrasten zich verzachten
en vervloeien in een diep gevoel.

Ik weet mijn vriend dat ook jij zoekt naar woorden
ik voel hetzelfde, ik ben dichtbij,
zoals mijn doek zich toont in kleur-akoorden;
donker, licht...dat zijn wij...

Als ik van ons als eerste sterf,
Laat verdriet dan niet lang je hemel verduisteren.
Wees onvervaard maar bescheiden in je verdriet.
Het is een verandering, maar geen afscheid.
Want net zoals de dood een deel is van het leven
Leven de doden eeuwig voort in de levenden.
En alle opgestapelde rijkdommen van onze reis,
De momenten samen, de onderzochte geheimen,
De gestaag groeiende lagen van intimiteit,
De dingen waardoor we lachten of huilden of zongen,
De vreugde over de zon op de sneeuw of de eerste tekenen van lente,
De woordloze taal van blik en aanraking,
Het weten,
Ieder geven en ieder nemen,
Het zijn geen bloemen die verwelken,
Geen bomen die vallen en verkruimelen,
En ook zijn het geen stenen
Want zelfs steen weerstaat de wind en de regen niet
En machtige bergtoppen veranderen mettertijd in zand.
Wat we waren, zijn we.
Wat we hadden, hebben we.
Een gedeeld verleden, onherroepelijk aanwezig.
Dus als je loopt in de wouden waar we nooit samen liepen
En tevergeefs de vlekkerige oever afzoekt naar mijn schaduw,
Of blijft staan waar we nooit stonden, op de heuvel over het land uitkijkend
En als je dan iets ziet en uit gewoonte naar mijn hand tast
En hem niet vindt en voelt hoe het verdriet je bekruipt,
Wees dan stil mijn beertje.
Sluit je ogen.
Adem.
Luister naar mijn voetstappen in je hart.
Ik ben niet weg, maar ben gewoon in je.

De Heer zat op een heuvel.
Hij hief het hoofd.
Hij luisterde...
Hij luisterde aandachtig...

Hij zag haar zitten in een hoekje van haar kamer.
Er was een intense stilte tussen de kamer en de heuvel.
De nacht telde haar hartkloppingen en voelde haar bloed dat zich onstuimig naat de Heer richtte, zodat alle vezels van haar lichaam ervan spanden.

Doch zij sprak geen woord.
Ze voelde zich onbehaaglijk alsof er iets ontbrak aan hetgeen zij deed.

Zij knielde neer...
en voelde en diepe rust over zich komen...

Zij begon zachtjes te zingen
als om de nacht niet te storen.
Zij wilde het hart van de Heer niet verontrusten met gillen en roepen.

Was dit het gebed van een mens in diepe nood?
Dacht zij geen mooie woorden te vinden om tot de Heer te spreken?
Zegde zij daarom niets?

Maar...
De Heer hoorde haar hart.
Hij was zeer tevreden omdat zij het allemaal aan Hem overliet.
Hij vond dat zij het nog nooit zo goed gezegd had.

De stilte is een duidelijke taal
voor wie ze verstaat.

een kus is een afdruk van een indruk dat met nadruk vraagt om een herdruk

Mijn hand streelt
het zachte, warme zand
Ik geniet van de hitte
die zich een weg naar binnen brandt

De kilte in mij ontdooit
voor een dankbaar even
Tijdelijk een ontsnapping uit
Het snelle en vooral jachtige leven

Een leven vol plichten en een
niet te dragen voortdurende druk
Smelt hier in de verzengende zon
Beetje voor beetje eindelijk stuk

In de luwte van de duinen
die trots staan te waken op een rij
Kan ik me ontspannen en voel me
Voor het eerst in tijden werkelijk vrij

Ik volg met mijn ogen een meeuw
In zijn volle pracht en zwevende vlucht
En zou me bij hem willen scharen
Daar hoog in de zinderende lucht

Maar mijn plaats is hier beneden,
Volledig de moeite waard
En de lange weg nog te gaan
die me voor het eerst geen zorgen baart

Ik zie het plots voor me,
Het ultieme uiteindelijk te bereiken doel
Terug naar de nu uitgeputte bron
Van mijn eigen en diepste gevoel.

Stilte
alleen de stadsgeluiden
die mijn geest bereiken
Stilte
alleen mijn ademhaling
die me bewust houdt
Stil!
een pot die knalt
een speld die valt
Zwijg!
als onzin de spreekbuis is
als waarheid de stille is
Spreek!
als eerlijkheid uw mond reinigt
Als valsheid uw hart pijnigt
Schreeuw!
van zuiver geluk
weg van de druk

Heeft u wel eens mensen horen zeggen? Hij was een levensgenieter, en heeft alles uit het leven gehaald wat eruit te halen viel. Maar is dat ook zo? heeft die persoon werkelijk geleefd? Wat betekend leven voor u? Een tijd om van te genieten want je leeft maar een keer, zou dat het echte leven zijn? We hoeven u niet te vertellen, dat het leven niet alleen één groot feest is, niet waar? Nee integendeel, we zijn allemaal wel eens getuige geweest van verschrikkelijke dingen, en dat is nog steeds zo. Het lijkt ons onverschillig te laten is het niet? Waarom vragen we ons af, waarom ik, waarom wij, waarom overkomt ons dit? Heeft u dat zich wel eens afgevraagd? regelmatig kampen we met problemen, niet alleen kleuren deze problemen ons innerlijk leven, maar ook ons uiterlijk bestaan, dus ook de wereld. We kunnen niet om het feit heen, de wereld verkeerd in ernstige problemen, en de dood rust voortdurend op onze schouders, klaar om toe te slaan. Wordt het niet de hoogste tijd, om onze problemen in de ogen te kijken, wanneer deze problemen zich voordoen. Laten we helder en oplettend zijn, wanneer deze problemen zich manifesteren, en zo achterhalen wat de oorzaak is van onze onrust. Een scherp en helder bewustzijn, lijd tot de kern van het probleem, of wortel van het probleem. Zodoende lijkt in ieder probleem een oplossing besloten te liggen. Een heldere aandachtige waarneming, dat vrij van voorkeuren is, dat vrij van oordeel en veroordeling is, lijd tot zelfkennis. Bewust en aandachtig leven, en een onthecht waarnemen is de kunst van het leven.

Als stilte de intentie is waarmee je de dingen doet,
dan is het hart de plaats waarin de dingen kunnen gebeuren.

Geen zon, geen eclips
vertrouwen in illusie
wolken, geen eclips

Stilte is niet het tegengestelde van geluid. Stilte is dat wat ook in het geluid aanwezig is. Wanneer je alleen de stilte opzoekt, misloop je de ware stilte. Geluid is ook het aspekt van de stilte. De stilte waarover ik het heb, wordt geschreven met een hoofdletter: Stilte.

Ik luister naar de stilte
Geslopen in mijn hart
Een onbekend geluid nog
Mijn gedachten zijn verward

Was er vrees'lijk bang voor
Stilte te moeten horen
Maar besefte destijds niet
Dat dan de eigenheid wordt geboren

Luisteren naar mezelf
Luisteren naar anderen
Het heeft me vervolmaakt
Het heeft me doen veranderen

Echt in de onechtheid en onecht in de echtheid
Wie was ik al die jaren?
Heb mezelf weer gevonden
Hoop mezelf nog lang te bewaren

Stilte,
Voor de vele dromen,
Verbannen,
Stilte,
dromen die nooit meer uit zullen komen,

Stilte,
Donker,
meedogenloos
Geen weg terug,
voor eeuwige dromen!

kom dichter, doezel
de grens tussen mijn lippen
ontsluit mijn stilte, vouw haar uit
en open als een dageraad

zo rond december
als wens en woord zijn weggewaaid
sneeuw dan al mijn namen in
en laat mij nu alleen

nog vlokjes adem halen

Stilte ...
Soms bevrijdend, soms bedreigend.
Het confronteert me met mijn binnenste 'ik',
het laat me zoeken,
zoeken naar waar ik mee bezig ben,
naar wat ik wil en ook niet wil.
Het stelt een belangrijke vraag:
hoe zal de rest van mijn leven eruit zien?

Stilte ...
Is ook ruimte voor een gesprek met God:
wat wil Hij van mij, wat wil Hij met mij.
Maar is ook ruimte voor twijfels:
wil ik wel dat Hij mij leidt,
wil ik wel dat Hij in mijn leven aanwezig is?
In de stilte die ik zoek, krijg ik het antwoord:
ik kan en wil niet meer zonder Hem.

Een stukje van de wereld
Alleen voor mij
Waar ik mezelf kan wezen
Vrij en overmoedig blij
Een stukje van de wereld
Wat ik alleen bezit
Waar ik mezelf kan hervinden
En in stilte bid

verdriet is puur
verdriet is zuiver
verdriet is genot
verdriet doet pijn
verdriet is angst
verdriet is voelen
verdriet is zijn wie je bent in het alleen zijn
verdriet is een innerlijk gevecht
verdriet is normaal, verdriet mag
achter verdriet schuilt de schoonheid van liefde

huil niet om mij
wanneer de tijd zal komen
dat ik afscheid nemen moet
de tijd dat je op aarde bent
en ook wat je er doet
is allang voor je geboorte
in die andere sfeer beslist
ook mijn leven kent zijn grenzen
wat ik al die tijd al wist
wees niet verdrietig
niets duurt eeuwig ook
al voel je nu de pijn
er komt een dag dat ik
je terug zie
en wij weer samen zullen zijn

Het leven is als het weer:

wisselvallig en toch mooi.

stilte

niets help,
doe niets.

stilte

Dan zal de stilte
alle woorden tot zich nemen,
de golven terugkeren
in de oceaan
van grondeloosheid.

En alles wat ooit gezegd is
over vrede en liefde,
zal als een stralend licht
zichtbaar worden
voor de tot rust gekomen
geest.

Ik citeer de stilte.

Weer kind worden.
Even opstijgen uit alle zwaarwichtigheid.
Bellen blazen, lange slierten bellen.
Of blaast hij woorden, pasgeboren, nog gewichtloze woorden?
Of lieve dromen?
Of is iedere bel een klein, fantastisch heelal?
?

Word het dan: weer kind.
Je bent toch volwassen.
Je hebt toch de vrijheid

Komen en gaan,

Toen ik op deze aarde kwam
heeft iemand mij gebracht
ik heb de weg niet zelf gevonden
door die donk're nacht

en als ik straks weer weg zal gaan
naar de eeuwig groene dalen
dan zal mij vast en zeker wel
weer iemand komen halen.

Meister Eckhart:
In heel de schepping lijkt niets zozeer op God als de stilte

P.C.Boutens:

NACHT-STILTE

Stil, wees stil; op zilvren voeten
schrijdt de stilte door de nacht.
Stilte, die der goden groeten
overbrengt aan lager wacht...
Wat niet ziel tot ziel kon spreken
door der dagen ijl gegons
spreekt, uit overluchtse streken,
Klaar als ster in licht zoû breken,
zonder smet van taal of teeken,
God in elk van ons.

In het kennen van het niet noembare
is het goede steeds
als goed verschenen,
waar het kwade is gedaan.

Waar het luisterrijk toegaat
is het lelijke gegeven,
helder licht is dicht verweven
met de duisternis ontstaan.

Zijn en hebben wijzen naar elkaar,
lang en kort zijn aan elkaar gemeten,
voor en achter zijn elkaar gegeven,
hoog en laag benaderen elkaar.

Wat we horen, wat we praten,
uit zich om het even;
daarom is de stilte meester,
zij weet wat niet noembaar is.

De stilte kan de tijd verstaan,
zonder zwijgen te verbreken,
zonder ego's na te streven,
laat zij als vanzelf ontstaan.

De stilte kan de tijd verstaan,
zij is, maar zij heeft niets bezeten,
weet en wordt daarna vergeten,
totdat jij de vrede van jezelf ervaart.

Ik houd zo van zwijgen
daarom praat ik zoveel woorden
om ruimte voor dat zwijgen te maken
ze moeten de woordenzee in tweeën scheiden
dat ik vluchten kan naar het beloofde eiland
waar het zwijgen is
eindeloos snijden mijn woorden in het water

in den beginne
was niet het woord - eerder
was het grote zwijgen

voor het eerste woord
is het ruisen van de zee
en na het laatste

het ligt in het stof
je kunt het zo oprapen
het eerste woord - niets