- De via deze pagina op te roepen spelletjes hebben helemaal niets met spiritualiteit te maken; ik heb ze enkel geplaatst omdat ik ze zo leuk - en verstrooiend - vond!
- Ik heb ze gedownloaded van The
Java Boutique.
- Maar om het karakter van deze site niet geheel ontrouw te worden heb ik hieronder
tevens een aantal teksten en gedichten geplaatst met als thema "verstrooiing" /
verstrooid-zijn in het kader van het geestelijke leven.
Spelletjes
Teksten met als het thema "verstrooiing" / verstrooid-zijn
Zo nu en dan overkomt me het volgende: ik bemerk hoe mijn ziel zich om geheel en al aanwezig te zijn... en toch lukt het niet. Geheugen en verbeelding, ze zijn hinderlijk als kleine nachtvlinders die rondfladderen. Ze bezitten niet de kracht om enig kwaad aan te richten, toch zijn ze vervelend voor wie ze moeten verdragen. Ik ken hiervoor geen middel. Hecht er geen belang aan. We moeten ze geduldig verdragen, net zo goed als Jakob met Lea deed.
Teresa van Avila, Mijn Leven, hoofdstuk 11:17
Het minste beeld van een schepsel, dat inwendig aan je kleven blijft, is zo groot als God: het verhindert je God in Zijn heelheid (te ervaren). Voorzover een zodanig beeld jou ingaat, moet God wijken, en voorzover dit beeld uit je verdwijnt, in die mate komt God in je.
Meister Eckhart
(Duitse mysticus, ong. 1260-1328)
Het geheim van innerlijke vrede is onthechting. Zichzelf "verzamelen" [recollection] is onmogelijk voor de mens die gedomineerd wordt door al de verwarde en veranderlijke verlangens van zijn eigen wil. En zelfs wanneer die verlangens streven naar de goede dingen van het innerlijke leven, naar verzameld-zijn, naar vrede, naar de voldoeningen van het gebed, zijn dat niet meer dan natuurlijke en zelfzuchtige verlangens; zij zullen verzameld-zijn moeilijk en zelfs onmogelijk maken. Je zult nooit in staat zijn om de volmaakte innerlijke vrede en verzameling te bezitten indien je je niet zelfs nog losmaakt van het verlangen naar vrede en innerlijke verzameling. Je zult nooit in staat zijn om volmaakt te bidden tot aan het moment dat je je hebt onthecht van de genoegens van het gebed. Als je al deze verlangens opgeeft en slechts dat ene zoekt, Gods wil, zal hij je verzameling en vrede schenken midden in zwoegen en conflict-situaties en beproevingen.
Thomas Merton: New Seeds of Contemplation
Commentaar AP: Een heel aardige tekst, maar waarom moet er weer naar zo'n hoog ideaal als "volmaakt" gebed gestreefd worden? Een beetje minder mag ook wel!
We leven flauw, als w' in onze omtrek leven:
de kracht-van-'t zelf heeft zich daar uitgespreid
in ruimte en verloor aan innigheid,
verwaaide op alle winde' in alle dreven.
We moeten weer worden teruggedreven
naar onze kern, moeten tot haar inkeeren
om 't vervlakken-verwaaien te bezweren,
te herworden, wat w' in het diepste bleven.
In hoog geluk somtijds, in bittre pijn
vaker, worden we tot ons zelf herboren,
hervinde' op 's harten gronden God,
den verloorne, die toch bleef onverloren.
Dan voelen w' ons weer geborgen in 't Eeuwge en
in onze essentie vrij van 't lot.
Henriėtte Roland Holst-van der Schalk
Vandaag waren de winden uit hun holen
ontsnapt: hun verscheurend geloei
maakte den zomerdag vol luid misbaar,
't Hart, moe van door hun klankenwoud te dolen,
voelde getrokken zich hierheen en daar,
totdat zijn vrede ganschelijk verwoei.
Tegen den avond viel er eene stilte
en nog een en nog een: de winden zwegen.
Natuur lag als een marktplein, overstroomd
daags van veel volk, dat het met luid bewegen
bezit. Maar 's avonds ligt het, stil verdroomd
in maneglans...
In d'avond hervond ook het hart den wil te
leven, voor zich, aan stille trans.
Henriėtte Roland Holst-van der Schalk
Niemand kan lang in vrede leven, die veel uiterlijke aanleidingen tot onrust een kans geeft en slechts zelden, en dan nog maar vluchtig, tot zichzelf inkeert.
[...]
We hebben twee vijanden, die vlijtig hand in hand samenwerken en die eensgezind er op uit zijn ons geen rust te gunnen: de hartstochten, die ons arme hart zoveel te doen geven, en de vergankelijke dingen en gebeurtenissen om ons heen, die datzelfde hart van ons voortdurend bezig houden en van het ene gevoel het andere in jagen.
Thomas ą Kempis: Navolging van Christus
Onze geesten zijn als kraaien. Ze pikken alles op wat glittert, ongeacht hoe ongemakkelijk onze nesten ook worden met al dat metaal erin.
Thomas Merton
Levend in een wereld toegewijd aan afleiding, boezemen stilte en bewegingsloosheid ons hevige schrik in; we beschermen onszelf daartegen met herrie en krankzinnige drukte. In de natuur van onze geest schouwen is wel het laatste wat we zouden durven wagen.
Vertaald uit Sogyal Rinpoche: The Tibetan Book of Living and Dying
Commentaar AP: Dit boek - ook in het Nederlands vertaald onder de titel "Het Tibetaans boek van leven en sterven" - is een echte aanrader!
De verstrooiingen tijdens de meditatie (e.g. als je je probeert te concentreren op een mantra of je ademhaling) zijn als een radio op de korte-golfband: er klinkt van allerlei ruis door, en vaak schiet je door naar andere zenders, maar toch kom je van tijd tot tijd precies op de juiste zender en golflengte, en je zult je daarop steeds gemakkelijker en sneller weten af te stemmen.
Alex Pot
Als je de verlichting wilt bereiken, ga dan snel Zazen (meditatie) oefenen. [...] Werp alle bindingen van je af, breng de tienduizend dingen tot rust, denk niet aan goed en kwaad, oordeel niet over juist en verkeerd, breng de stroom van het bewustzijn tot stilstand, laat de activiteit van het wensen, beelden maken en oordelen ophouden!
Als een wens in je opstijgt, neem hem dan waar, en wanneer je hem waargenomen hebt, laat hem dan los! Wanneer je lang oefent, vergeet je alle bindingen en raak je vanzelf tot concentratie. Dat is de kunst van Zazen. Zazen is de poort naar grote rust en vreugde.
Zenmeester Dogen (Japan, 13e eeuw n.C.)